Een bijzonder verhaal. Opa Niek is niet meer. Mogen de goden hem gunstig gezind zijn. Hoewel? Opa Niek had eigenlijk niets met goden. Hij vond eerder dat hij zelf een god was. Maar wel een god van lik me het vestje. Een oude vermoeide god. Geen geile jonge. Geil was opa daarentegen wel. Maar dan meer in de overdrachtelijke zin. Platonisch zogezegd. Zin had hij sowieso altijd. Goede zin.
Maar nu is opa Niek niet meer dus. Hij heeft het aardse verlaten. Tussen diverse hemelen zweeft hij nu in. Hemelen waarover hij vaak fantaseerde. Kleurrijke hemelen waren het altijd. Ingekleurd door al zijn favoriete kunstenaars. Van eentje sloeg zijn hart op hol. En dat heeft hij geweten. Rest in peace!
Even de foutjes weggepoetst. Goed zo!
Zo bijzonder dat het 2 x geplaatst wordt!
Toch nog eentje over het hoofd gezien; zweeft hij nu in. Hemelen
Verder….een leuk stuk.
Het zit ‘m in de schrijffoutjes Rop. 😉
Nou nog duimen of ellebogen dat opa Niek in hemelse spotlights komt. Een weekje. Moet kunnen.
Origineel stukje. Leuk!