De kleurstelling: grijs. Andere kleuren behalve zwart kan ik voor deze “Triumph” niet herinneren. Bijna 40 jaar geleden gebruikte mijn vader hem voor het laatst. Daarvoor bijna dagelijks. Vandaag de dag, onvoorstelbaar. Hij is nog helemaal intact en doet het ook nog prima. Het geluid is zonder meer uniek. Onlangs nog helemaal schoongemaakt. Waarschijnlijk de eerste keer in zoveel jaren. Toch ben ik blij hem nooit te hebben weggedaan. Ik geloof niet dat ik hem zelf zal gaan gebruiken zoals voorgeschreven. Het is een pronkstuk natuurlijk, maar dan zonder de bijbehorende waarde die doorgaans aan een oud exemplaar wordt toegekend. Ik heb hem een mooi plekje gegeven. In het theekastje van mijn moeder. Het is de schrijfmachine van mijn vader.
« Poesie van toen en nu
Zusjes »
« Poesie van toen en nu Zusjes »
Column, Familie, Liefde, Mensen
Oud maar nooit weggedaan
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Luc Verschuren of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Poesie van toen en nu Zusjes »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Herinneringen geven voorwerpen een extra dimensie, ook al is die alleen voor jezelf te voelen. En dat vind ik juist zo mooi. Via het voorwerp komen herinneringen en beelden tot leven. Om te koesteren.
@Alice, dank je Alice. Het is voor mij ook een exemplaar om te behouden, wellicht als enige ter wereld……