Langzaam wordt ik wakker, zachtjes gestoord door een aanhoudend gezoem.
Nieuwsgierig hef ik mijn hoofd; auto? buurmans tandenborstel?
Mmmm, het klinkt inpandig, vreemd.
Ik stoot man aan: hoor je dat?
Hij luistert.
‘Kabouters, mompelt hij suf, ‘cadeautje voor jou…’
‘Echt? Wat is het?’
Morgen…zzzz…hij slaapt.
Barst, trouwdag. Vergeten.
Vlugvlug een belletje. ‘Hai Queenie, zet je elfen aan het werk, trouwdag en zo, ja, met slagroom. Tnx.’
Opnieuw word ik wakker, man ook.
‘Zullen we?’
‘Jaaaaa…’ We vliegen de trap af en zien:
één reuzenfelicitatietaart met slagroom.
één reuzenfelicitatietaart met chocoladehagel.
Verrukt duiken we ieder in ons eigen cadeau, oooh, zo heerlijk om slagroom en hagelslag van elkaars lippen te proeven.
‘Nog vele jaren, dankjewel schat; het is een fantastisch cadeau.’

Recente reacties