Ik zit er diep onder. Onder de as. Het interesseert me geen moer. Die rotdingen willen maar niet passen. Bout is het. Telkens weer trap ik er in. De draad voldoet niet. Voor de draad ermee, zeg ik tegen mijn klusjesman, heb jij een oplossing?
Karel kijkt me verbaast aan. Hij heeft zijn baasje nog niet vaak zo kwaad gezien. Het is ook nog eens een mag gezicht. Zijn baasje middenin al dat ijzerslijpsel. Ik zit er maar mooi mee. In zak en as. Het is ook nog eens vlijmscherp. Het maakt me witheet. Maar ik zal die verdomde moeren op maat krijgen. Monnikenwerk. Vooruit. Maar beter dan mijn opa. Die sloeg roestige kromme spijkers recht. Moerassig word ik ervan.
Maf gezicht.
Mien