‘Sinds wanneer is ie, uh… nou ja, uit de kast gekomen, zeg maar?’
‘De kast? Uit de wieg geschoten kun je beter zeggen. Ik dacht dat het wel goed zat. We zijn tenslotte een familie van dansers en artiesten. Maar toen ik eens goed naar die stevige beentjes keek, ging ik me toch zorgen maken. En hij vroeg later aan Sinterklaas een brandweerauto. Dan ga je helemaal twijfelen. Zijn broertje speelde al heerlijk met barbiepoppen. Hij niet, wilde ook niet op ballet.
Daar stond ik dan depressief op zaterdagochtend in de regen op het voetbalveld. Natuurlijk hou ik van die jongen, het is toch je kind. Maar het is en blijft een teleurstelling. En al die kleinkinderen gun je niemand.’
« Geen wieg maar de woestijn
Doorkijkblouse »
« Geen wieg maar de woestijn Doorkijkblouse »
Communicatie, Cultuur, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Uit de wieg geschoten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Geen wieg maar de woestijn Doorkijkblouse »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik houd er van Han!
@Willem. Tjonge, hoe kom je op deze toch alweer wat oudere verhalen? In ieder geval bedankt! Als je van dit genre houdt, deze week heb ik ‘Voor Aalmoezenier ben ik niet in de wieg gelegd’, en ‘Edisonstraat’ hier geplaatst.