Schuifdeuren, een bel hoor je niet meer. Glazen potten met een zwart schroefdeksel zijn vervangen door plastic zakjes drop. Te veel smaken naar de smaak van de heer Vreeswijk.
Als hij vroeger het pand met moeder betrad, stond de heer Cohen in een witte jas hen vriendelijk doch met enig natuurlijk gezag te woord. Dat kinderen alleen met hun ogen mochten kijken, had moeder de jonge heer Vreeswijk door opvoeding bijgebracht. Soms sloeg de balans een beetje door als de heer Cohen te veel afwoog.
Bij de zelfscan vraagt een persoon met opgemaakte ogen, een baardje en een geruit rokje: ‘Hebt u alles kunnen vinden?’ – een weegschaal staat er niet, maar de balans is volledig doorgeslagen.
‘Neen, jongmens, nooit meer.’
Gelukkig komen de ouderwetse snoepwinkeltjes weer beetje bij beetje terug. Net als de vintage in kleding en ook meubels. Ik vind het woord ook leuk – oogst van wijn. Daar hou ik ook van.
En ja, de zelfscan … Misschien maak ik daar mijn stukje wel over.