In stukken gebroken, kapot. De relatie. Wat nu? Opnieuw beginnen? Maar waar dan? Niet eerst scherven rapen? Herstellen? Nee, volle kracht vooruit. Snel vergeten. Werk ervan maken. Geen gras overheen laten groeien. Niet wachten tot Sint Juttemis. De heilige Jutte bedenkt zich geen twee keer. Niet eens een keer. Ze heeft wel wat beters te doen.
Gewoon doorpakken is dus het devies. Hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt. Tenzij je veel geduld hebt. Met jezelf maar bovenal met de ander. Want daar moet je het immers van hebben. Geef die maar lekker de schuld ook, mocht het niet lukken. Of gewoon vooraf. Nog eer ge begint opnieuw. En volhouden hoor. Tot het gaatje. Of gewoon tot niets. Nul.

Recente reacties