Past het in een hokje? Beheersbaar, herkenbaar. Er valt zelfs mee te rekenen. Verdeling naar geslacht, tegenwoordig wat pittiger trouwens. De hokjesmentaliteit blijkt van alle tijden.
Al vroeg in de jaartelling hebben wetenschappers de mogelijke (vier) temperamenten beschreven. Zo worden aan de flegmaticus kenmerken toegeschreven waarvan ik denk dat ze feitelijk bij iedereen passen. Dat gaat voorbij aan de hokjes. Wat niet in het hokje past, is vreemd, is anders. Anders zijn is niet altijd de makkelijkste weg maar wel vaker de juiste gebleken.
Naast de nodige beperkingen die je jezelf oplegt heeft het plaatsen van iets in een hokje de nodige voordelen. Hier is het beoogde voordeel bijvoorbeeld dat dit stuk precies 120 woorden heeft, niet meer, niet minder.
Ik denk hierbij toch aan (mijn eigen) autisme. Blijkt dat iedereen daar wel schuldig aan is. ‘De maatschappij autistiseert’ schreef ik al meer dan 10 jaar geleden.
Met wiskunde is het handig, maar ik ben dus meer van de talen.
Ik heb een bloedhekel aan pashokjes. Die zijn altijd veel te krap. Thuis draag ik altijd de kleren van de keizer. Dat lucht op.