Beschrijf de scène dan weet menigeen welke film wordt bedoeld. Toch is er meer in het verhaal dan enkel die beroemde scène met typerende bijbehorende stemmingsmakende muziek. Zo is de hoofdrolspeelster van de film in geen velden of wegen te bekennen.
Haar plaats wordt ingenomen door een onbekend naaktmodel. Zij staat achter het douchegordijn, een alledaags voorwerp, waar trouwens geen enkel synoniem voor blijkt te bestaan, gaat zo de geschiedenis in als onmisbaar rekwisiet voor de meest iconische scène uit de film Psycho.
Meesterwerk van Hitchcock, die van mening was dat hoofdrolspeelster, Janet Leigh, ver verheven moest zijn boven de banaliteit van een naaktscène. Toen al werd een andere waarheid voorgeschoteld, de film dateert uit 1960, ik bestond nog niet.
https://www.youtube.com/watch?v=Wz719b9QUqY
Luc. Voor die tijd een goede, spannende film die je enerzijds jezelf tegensprekend afzeikt en anderzijds een meesterwerk noemt. En waarom vraagtekens plaatsen bij de benaming douchegordijn?
Stemmingsmakende muziek – woord bestaat niet. Maar zo kun je die muziek niet noemen; stemming maken betekent iets heel anders.
Luc. Dit schreef ik onder het ‘winnende’ verhaaltje Lotgenootgenot van Alice:
Alice, Luc. Je kunt het wel weer constateren, maar doen jullie je mond ook eens open richting redactie; moet ik het dan weer doen en de gebeten hond zijn?
Ergens in een zinderende grote Amerikaanse zandvlakte vol met elektriciteitsmasten rijdt een busje van een koerierdienst. De chauffeur levert een vierkante doos, van pakweg 40 bij 40 cm af aan een jonge wilde politierechercheur. Vanuit de verte schreeuwt zijn senior collega rechercheur ‘Don’t open the box!’. Welke film?