Boer Adam begrijpt er helemaal niets van. Zijn hele appeloogst is naar de gallemiezen. Aan- en opgevreten door vogels en door wormen. Dat eerste is nog begrijpelijk, dat laatste nieuw. Voor de vogels een extra feestmaal en voor de valk een onmogelijke taak. Hij kan amper kiezen wie het eerst de stuipen op het lijf te jagen. De vogels of de wormen?
Boer Adam vertelt in tranen het slechte nieuws aan vrouw Eva. Toeval, de voornamen? Mogelijk. Maar honderd schietgebedjes helpen helaas niet. Hier is alleen nog grof geweld gepermitteerd. Boos is boer Adam, over zoveel tegenslag en hij besluit verhaal te halen. Bij menner pastoor. Nee, geen schrijffout. Maar meneer geeft niet thuis. Het paradijs bestaat allang niet meer.
Leuk.
Voordat ik dit las dacht ik ook aan Adam en Eva.