Eigenlijk zou ik het liefst stoppen met schrijven nu. Maar een ware schrijver laat zich niet kennen. Nooit. Vallen en opstaan is het soms met woord en geschrift. Maar altijd is daar ook de fantasie en de verbeelding. Heerlijk om heilige huisjes omver te schoppen. Dat verklaart ook meteen de lange titel.
Quisquilien? Ammenooitniet, gewoon meteen woordverklaring in de titel. Heb heel even getwijfeld om ook in de titel te vermelden dat de woordverklaring een verkapte spelling betreft, uit 1858, van het Latijnse woord ‘quisquiliae’. Had ik daarentegen gekozen voor de spelling en uitleg van ‘quisquiliae’ uit 1890, dan was me als schrijver wellicht een slechte reputatie bespaard gebleven. Hoewel? Slecht, onbruikbaar afval, vodderijen, tuig, stemt ook bepaald niet vrolijk.
« Quisquilien, quibus quid pro quo
De ijdelheid van Sinterklaas »
« Quisquilien, quibus quid pro quo De ijdelheid van Sinterklaas »
Cultuur, Studie & werk
Alles wat slecht is, niet deugt, en hetwelk men wegwerpt; fig. slechte voortbrengselen van den geest, smakelooze lettervruchten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Quisquilien, quibus quid pro quo De ijdelheid van Sinterklaas »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Mien: je titel alleen al is bijna 120 woorden, poeh!