De zeventiger jaren waren roerig, ook voor mij. Soms betekende dat veilig meedoen: een ban-de-bom kettinkje om mijn nek hangen. Andere keren zat ik op de dijk bij Dodewaard, totdat we werden weggejaagd.
Onze bozigheden waaierden meer kanten uit. Er was een oproep om geen Outspan-sinaasappels meer te eten. Op een poster werd het bloedig uitpersen van een-Afrikaan afgebeeld.
Ook ander fruit werd het doelwit van acties: de Granny Smith-appels kwamen uit Chili, en het regime aldaar was fout. Ik ben een echt appelmonster, dus dat werd een flinke opoffering.
Jaren later heb ik er weer eentje geproefd, voor mij is de smaak voorgoed verdwenen. Een Hollandse Elstar-appel moet kunnen, tenminste zolang er geen actie nodig is tegen onze regering.
« Samentrekkende kinderbekkies
Happelmonster »
« Samentrekkende kinderbekkies Happelmonster »
Column, Maatschappij
Aanvallen!
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Samentrekkende kinderbekkies Happelmonster »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Titel is wat vreemd voor je vredelievende persoon. Heb je een o verwisseld met een e? Je principes zitten genieten in de weg lijkt me.
Zuur is het regime in Chili. Net als de Granny.
@Luc: daar heb je gelijk in. Zeker vroeger was het het moeilijk om te kunnen genieten naast alle ellende
@Mien; zeker, en Outspan leverde echte bloedsinaasappels.