Het is al laat in de nacht. Zelden komt op dit tijdstip nog een gast voor een overnachting. Eén enkele blik op haar vertelt een eigen verhaal.
Op de vierde verdieping is een kamer vrij. Ik overhandig haar een sleutelkaart en geef de pinpas terug waarmee betaald is. Op het moment dat ik haar aankijk zie ik de zwellingen in haar gezicht. Haar betraande ogen ontsieren het normaal mooie uiterlijk. Ik wijs haar de weg naar de lift. Enkel gekleed in een negligé onder haar lange winterjas gaat ze op weg naar hopelijk een rustige nacht.
‘Wat doen mensen elkaar toch aan?’ Die vraag stel ik mezelf maar weer eens hardop. Beslist geen glitter en glamour in het viersterrenhotel hier.
Mooi.
Ik denk dat het over Jamie gaat…
– vertelt
Ik weet niet hoe de dame in kwestie heette maar het is wel waargebeurd tijdens een nachtdienst in het hotel waar ik destijds werkzaam was. Trieste gebeurtenis. Niet het werk.
Ja, zeg.