Het toeval wil dat de winkel van nu iets soortgelijks verkoopt als mijn grootouders destijds. Alleen heeft alles een merknaam die mij niets zegt en nog minder interesseert, maar de Echte Doelgroep waarschijnlijk wel.
De toonbank is ook verdwenen. “Niet van deze tijd”.
We hebben er iets te kopen en intussen maak ik duidelijk dat ik hier mijn eerste levensjaren half gewoond heb. De verkoper spreekt nauwelijks Nederlands, maar grootmoedig zegt hij met het weinige dat hij te zeggen heeft dat ik wel even mag kijken op de verdiepingen.
Die zijn allemaal rommelige opslagplaats. Geen woonruimte meer. Maar bovenin is de zolder. Verdomd, hij is net zo kaal als toen. Hij ruikt nog net zo. De schommel is wel weg.
Ja, dat herken ik specifiek. De geur van de zolder! Toen ik later bij de jeugdgevangenis kwam te werken ben ik ook op de zolder van de aanwezige jaren 30 villa geweest en die geur was identiek aan de zolder die in mijn ouderlijk huis aanwezig was. Heel herkenbaar! Leuk.
Heerlijk herkenbaar. Die geuren van je ouderlijk huis.
Bij deze zin haperde ik, die leest niet lekker: ‘Die zijn allemaal rommelige opslagplaats’.
Mooi.
– Die zijn allemaal rommelige opslagplaats = Dat zijn allemaal rommelige opslagplaatsen.