Het UWV heeft moeite met psychische problemen. Het lukt maar niet om ze goed te duiden. Tabellen gelden voor mensen met rugklachten of een gebroken been. Die re-integreer je namelijk via rekensommetjes over hun toenemende belastbaarheid.
Jaren geleden was ik ‘matig’ depressief. Na drie maanden belde de bedrijfsarts op met de mededeling dat ik wel weer aan het werk kon. Het maakte geen indruk dat ik tegensputterde. Ik voelde me echt nog niet beter. Haar werkelijkheid stond op papier.
Gelukkig werd mijn bezwaar door een second opinion van haar collega gegrond verklaard.
Er volgden jaren van frustratie over hun onbegrip. Het leek alsof ik niet werd vertrouwd.
Eindelijk haalde ik mijn gelijk: ik werd volledig afgekeurd.
Een Pyrrusoverwinning anno nu.
« Johan, Karin en de geurkaars
Uitstervend ras »
« Johan, Karin en de geurkaars Uitstervend ras »
Column, Maatschappij, Mensen
Ziek
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Johan, Karin en de geurkaars Uitstervend ras »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Lisette, volgens mij heeft niet alleen het UWV moeite met psychische problemen. Ik ben zeker geen deskundige op dat gebied, ook niet voor wat betreft depressies. Ik meen uit je slotzin te lezen dat het feit dat je werd afgekeurd je niet heeft genezen.
@Levja: je hebt helemaal gelijk, maar het is wel extra lastig als de onwetendheid zit bij de organisatie die erover moet oordelen…
En ja, de overwinning zat vooral in een zwaar bevochten bevestiging van het feit dat ik 100% arbeidsongeschikt ben.
Triest … Mijn medeleven.
@Levja: maar er zit ook echt ook een overwinningskant aan, hoor. Niet meer hoeven vechten, maar (leren) accepteren dat een leven zonder betaald werk zinvol kan zijn. Dat lukt me steeds beter, gelukkig.
Lisette, dat is zeker triest.
Toch zou tegenwoordig mentale gezondheid ook te meten moeten kunnen zijn. Voordat ADHD of autisme wordt geconstateerd, worden er ook tests afgenomen. Met een CiZ-indicatie wordt dan de mate van arbeidsongeschiktheid verklaard. Het verschil bij depressie is misschien dat er ook wel momenten zijn dat je je iets beter voelt. En net op dat moment wordt een test gedaan…
Lastig hoor, sterkte.
Lisette, vooral het leven naast of na het betaald werk is uiterst zinvol! Grt
Veel mensen ontlenen hun gevoel voor eigenwaarde voornamelijk aan hun dagelijkse bezigheden (en bijbehorend salaris). Wie geen betaalde arbeid (meer) verricht, wordt vaak niet voor vol aangezien en over vrijwilligerswerk wordt – ten onrechte – schamper gesproken.
Sommigen vinden hun werk (en zichzelf) zo mateloos interessant en belangwekkend, dat ze vrijwel over niets anders praten.
@Lousjekoesje:dankjewel, sinds ik mijn ziekte niet meer hoef te ‘bewijzen’ gaat het echt beter met me.
@Luc: helemaal waar, al hot het wel als de maatschappelijke waardering er ook is
@Ewald: dat is helemaal waar!