‘Bent u de vertrouwenspersoon?’
‘Ja, aangesteld door de leiding zelf.’
‘Dus u heeft de basisopleiding van 30 uur gevolgd?’
‘Nee, nog niet, ik bekleed deze functie nog geen 2 jaar, maar ik ken de jurisprudentie.’
‘Oh, dan weet ik niet of ik hier wel goed aan doe.’
‘U kunt ook naar een advocaat als u dat beter lijkt?’
‘Waar komt die informatie dan terecht?’
‘Tja, uiteindelijk wordt er gerapporteerd aan de leiding natuurlijk, de grote baas’.
‘Juist ja, en wie betaalt die advocaat dan?’
‘Het advocatenkantoor wordt ingehuurd door het bedrijf natuurlijk.’
‘Welk bedrijf bedoelt u dan?’
‘Het bedrijf waar ook u werkzaam voor bent.’
‘Oh, dus de slager keurt het eigen vlees zogezegd.’
‘Ja, daar zegt u me wat’.
« Indringend
Oma’s ‘jurisprudentie’ »
« Indringend Oma’s ‘jurisprudentie’ »
Fictie, Maatschappij, Mensen
Vertrouwen is een groot goed
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Luc Verschuren of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Indringend Oma’s ‘jurisprudentie’ »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Tja, wij van WC-eend…
Die hadden tenminste nog een goed verhaal. Dank voor je reactie. Grt
Met als beloning een sigaar uit eigen doos.
Ja, die ken ik inmiddels wel.
Met dank aan hofnarren.
Dus niemand is tegenwoordig meer te vertrouwen, zelfs de vertrouwenspersoon niet.
Dank voor de kritische nooit, Luc.