Meestal droom ik geheel tot mijn eigen tevredenheid over bloempjes en bijtjes en diverse mogelijke varianten op dit doorgaans prettige thema. Vannacht droomde ik surrealistisch, een ware nachtmerrie. Het begint met de uitschakeling van het Nederlands elftal.
Op alle zenders wordt aangekondigd dat Theo als nieuwe bondscoach van het Duitse elftal is aangewezen door het opstappen van Yogi. Hij brengt een eigen spits mee, Tijl genaamd. In de wandelgangen wordt gefluisterd dat ze familie van elkaar zijn. Die superspits blijkt het uitstekend te doen op aanwijzingen van coach Theo. Denemarken wordt met een 3-0 nederlaag naar huis gestuurd.
Badend in het zweet schrik ik wakker. Tot mijn ontsteltenis blijkt Duitsland kampioen en is een standbeeld van Theo onthuld in Apeldoorn.
Recente reacties