Een man duwt me en ik val op de grond. Niemand die mij overeind helpt. Mijn dochtertje loopt verder. Mensen die naar de uitgang lopen schoppen me. Tot mijn ontsteltenis zie ik door vele benen mijn dochtertje bij de uitgang staan. ‘Nuria, wacht op mama!’ Een vrouw doet haar een groene jas aan en neemt haar aan haar handje mee naar buiten. Een andere vrouw strekt haar hand uit en helpt mij overeind. ‘Iedereen opzij! O, mijn kind…’ Door de menigte heen wurm ik me richting uitgang, naar mijn dochter. Ik trek haar uit de hand van de vrouw. ‘laat me los,’ schreeuwt een angstig meisje tegen mij – ze heeft donkerblonde grove krullen en is van dezelfde lengte als Nuria.
« Frankie en Frenkie – geile hakjes
Even Apeldoorn bellen »
« Frankie en Frenkie – geile hakjes Even Apeldoorn bellen »
Familie, Maatschappij, Mensen
Mensenmassa
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisaoomen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Frankie en Frenkie – geile hakjes Even Apeldoorn bellen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ja, dat vind ik nou logisch, als je dochter naar de ingang loopt terwijl jezelf naar de uitgang loopt kom je elkaar niet tegen. Het klopt. Grt
@Luc Verschuren ja logisch heb maar de uitgang van gemaakt al is de ingang ook de uitgang.
Goed vervolgverhaal.
Ik weet niet of het zonder het 1e deel te volgen is. Je zou ook in de titel iets als: ‘(2)’ kunnen zetten.
– mensenbenen?
– “Nuria, hier is mama!” ?
lisaoomen. Als je dit verhaaltje actiever schrijft, met wat meer emotie, komt het mijns inziens beter tot zijn recht. Het slot is wat bedekter in het voorbeeld dat ik je stuur. Zie maar.
Een mand duwt me, ik val op de grond. Niemand die mij overeind helpt. Mijn dochtertje loopt verder. Mensen die erdoor willen schoppen me. Tot mijn ontsteltenis zie ik door vele benen mijn dochtertje bij de uitgang staan. ‘Wacht op mama!’
Een vrouw doet haar een groene jas aan en neemt haar aan haar handje mee naar buiten. ‘Nuria, wacht op mama!’
Een andere vrouw strekt haar hand uit en helpt mij overeind. ‘Iedereen opzij! O, mijn kind…’ Door de menigte heen wurm ik me richting uitgang, naar mijn dochter. Ik trek haar uit de hand van de vrouw. ‘laat me los,’ schreeuwt een angstig meisje tegen mij – ze heeft donkerblonde grove krullen en is van dezelfde lengte als Nuria.
Bedankt allemaal voor de reacties en hartjes
@Lousjekoesje er is geen deel 1 van het verhaal. Als je op de grond ligt dan zie je alleen mensen benen, op hoogte van een kind. Nuria, hier is mama! Probeert ze haar dochter te roepen die doorloopt en duidelijk te maken dat ze is gevallen
@Hans Maas bedankt voor je hergeschreven stukje en zie nu duidelijker wat je bedoelt met actiever schrijven
lisaoomen. Prima, dank je wel.
lisaoomen, aangrijpend stukje. Met ‘mensen benen’ bedoel je waarschijnlijk menselijke benen of mensenbenen.
De suggestie van Han Maas, ‘vele benen’ zou ik ter harte nemen.
Ik dacht dat het een vervolg was op Het eind en begin. Maar de baby kan opeens lopen, dus dat klopt niet.
Ik stelde twijfelachtig verbeterpunten voor, vandaar de vraagtekens.
Met de suggesties van Han is het nog spannender.
Na “Nuria” hoort volgens mij een leesteken:
‘Nuria, wacht op mama!’
of
‘Nuria! Wacht op mama!’
(Klopt het zo met aanhalingstekens?)