Fons Frons fronst zijn wenkbrauwen. Wat hij voor zich ziet overtreft zijn stoutste gedachten. Zoals bijvoorbeeld zijn buurvrouw die altijd in evakostuum stofzuigt, om drie uur in de nacht. Of nog erger, de overbuurman die slaapwandelt op zijn linkerslaap en altijd in de goot van de burgemeester, drie straten verderop. Bizar gewoon. Gewoon bizar.
Het fronsen neemt inmiddels bij Fons Frons groteske vormen aan. In het midden boven zijn neus begint de huid te scheuren. Zijn buurvrouw, gekleed, ziet het gebeuren en attendeert Fons op de gevolgen van zijn gefrons. Hij staat bekend in de buurt om zijn borstelige wenkbrauwen. Menigeen is daarop verliefd geworden. Zo ook de naakt stofzuigende buurvrouw. Voordat het gezicht in twee scheurt waarschuwt ze Fons.
Daar ben je dan, Mien. Grote glimlach hier. De frons van de mond wellicht 😉
Mijn frons heeft helaas de tijdslimiet niet gehaald. Ik ga gewoon voor alle toekomstige hetkansingen. 👍
herkansingen
Leuk en apart geschreven, ben benieuwt naar herkansing
Hihi, hier ook een frons met de mond. Leuk verhaaltje.