De wachtkamers van een ziekenhuis zijn qua sfeer maar ook qua inrichting toch wel het allerergst.
Niet alleen minimalistisch, kil en vooral niet te vergeten die ene specifieke geur. Mocht dat alles nog niet genoeg zijn, pak dan nog het onmetelijke leed erbij wat mensen al geleden hebben of wat er nog in het verschiet ligt voor hen. Goed nieuws. slecht nieuws. Blijdschap, verdriet, het gebeurt er allemaal.
De deskundigheid van de artsen en verplegend personeel ten spijt, ik heb er beslist geen goede herinneringen aan, al is het leed dat ik geleden heb met mijn sporadische ziekenhuisbezoeken, als gevolg van een eenzijdig bizar ongeval, mild van aard in vergelijking met dat van vele anderen. Maar die wachtkamers, brrr kippenvel.
« De slaperige moeder
Let op! Geld opnemen kost geld »
« De slaperige moeder Let op! Geld opnemen kost geld »
Maatschappij, Mensen
De overtreffende trap
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Luc Verschuren of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« De slaperige moeder Let op! Geld opnemen kost geld »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Luc. Jammer dat er niets gebeurt in die wachtkamer, met perspectief op jouw situatie. Nu is het een verslag, een opstel.
Om meer woorden hiervoor te gebruiken kun je de eerste zinnen samentrekken en in de bedrijvende vorm schrijven. Bijvoorbeeld: De wachtkamers van een ziekenhuis zijn qua sfeer en inrichting toch wel de allerergste van de wereld. Van de wereld kun je ook weglaten.
Ja vooral die geur in de wachtkamers van ziekenhuizen, geen fijne herrineringen ook.