Hij staat al bijna vijftien jaar in de kleine wei, naast de schapen. Zijn eigen toko, met de jaren dik verdiend. Prachtig ingericht ondertussen. Daar heeft hij zelf het grootste aandeel in. Zo heeft hij met de jaren de helft van de kleine wei omgetoverd in een heerlijk modderbad. Tot zijn knieën kan hij daar altijd lekker in badderen. Zijn hangbuik tien centimeter onder water.
Maar sinds kort maakt hij zich zorgen. Zijn wei en bad staan droog. Al weken. Kurkdroog. En de zon die blijft maar schijnen. Heet, ongelovelijk heet. Zal het water ooit nog komen? Zelfs zijn baasje vreest het ergste.
Nee, wat krijgen we nu!? Mijn staart in brand? Dat kan toch niet? Ik ruik, nee! BBQ!
@Mien. Leuk naar de actualiteit geschreven.
ongelovelijk – ongelofelijk. Wat de warmte al niet met een mens doet.
Speenfouten.