Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Mensen

De ijsbeer

27 september 2019 | 120w | jacqueline brouwers | 2 |

Hij zat op mijn rug, de ijsbeer en hij at een rauwe vis. Ik voelde zijn gewicht mijn longen dichtdrukken en mij mijn adem benemen. Ik wilde schreeuwen dat hij weg moest gaan, maar ik had er geen kracht genoeg voor. Ik rook zijn zoute vel en zijn hete adem. ‘Sta op Suzanna, sta gewoon op. ‘zeiden ze. ‘Je kunt het, als je maar wil.’ De ijsbeer nestelde zich nog eens en hij gaapte schaamteloos. Hij week niet voor zonlicht en niet voor narcissen, aan mijn intenties had hij geen boodschap. Hij maakte mij zo moe, zo intens moegestreden. Ik lag daar maar en telde de dagen. Tot hij zijn eerste poot optilde, zuiver en alleen omdat hij wilde gaan.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van jacqueline brouwers of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »