Met vaste hand omzeilde vader de kuilen van de Achterweg en duwde met zijn sterke benen extra hard op de trappers om het hoogste punt van de spoorwegovergang zonder snelheidsverlies te bereiken. Hij liet zich uitvieren voor het steegje tussen de bakker en kruidenier. Vaders hoofd draaide naar rechts, ik volgde zijn blik en zag in de lage zon onze kruidenier staan.
“Dag meneer Rozema,” zei deze.
Hij wees op zijn winkels antenne, hij had een televisie aangeschaft.
Ik schrok, ik wist hoe vader over televisies dacht.
Vader greep in zijn binnenzak en wat tevoorschijn kwam, schitterde in de late zon.
“Kijk, Marinus,” zei hij, “deze bijbel is mijn televisie en dit gouden kruis op het kaft is de antenne.”
« Het meisje uit Guantánamo
Panta rhei »
« Het meisje uit Guantánamo Panta rhei »
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen
Televisie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Het meisje uit Guantánamo Panta rhei »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooie karakterschets. Vader bleef zichzelf.
Dank je wel, Mechtilde, zo was hij zijn leven lang.
Ik ken slechtere kompassen @Joop!
Sterke scene Joop, zie het voor me.
Stukje uit verhaal “Het Scheermes” uit Piet Paaltjens wedstrijd 2011