‘Het spijt me, uw naam staat niet op de gastenlijst,’ zegt de man in een zwart pak met wit gesteven overhemd.
‘Maar dat kan niet, ik ben zijn …’
‘Ik heb duidelijke instructies gekregen: alleen de genodigden mogen binnenkomen.’
Nog eenmaal kijk ik naar de verlichte feestzaal. Vanuit de verte zie ik bruid en bruidegom, omgeven door familie en vrienden.
De bruid in een wit pak, de bruidegom in het zwart.
Buiten regent het, maar de paraplu laat ik in mijn tas liggen. Ik had het kunnen weten, dat ik niet welkom zou zijn. Waarom ben ik niet gewoon thuisgebleven?
Zijn laatste woorden echoën in mijn hoofd:
‘Pa, houd van me om wie ik ben.’
Als ik toen niet weggelopen was …
Heftig zoiets.
@Nel. Ik kan me dat voorstellen. De bruid in een wit pak had ik toch bruidegom genoemd: het is tenslotte een man.
Hier ook weer een leuk taalregeltje: ‘Het spijt me, uw naam staat niet op de gastenlijst,’ zegt de man. Officieel valt de komma buiten het aanhalingsteken. Maar in boeken lees je meestal zoals jij dat schrijft. Ik doe dat ook altijd.
Dank je wel voor je reactie, Ingrid.
Inderdaad heftig.
Han, bedankt voor je reactie.
Ik pas inderdaad de ELDA regel toe.
(Eerst Leestekens Dan Aanhalingstekens)
Dat vragen de meeste uitgevers tegenwoordig
@Nel. Ja, dat weet ik. Maar die regel gaat volgens sommige taalkundigen niet altijd op. Zelf doe ik dat ook, hoor. Vond het wel interessant.
Goed dat je dat echtpaar aan de horizon laat opdagen. Het geeft de juiste setting voor deze gebeurtenis. Knap beschreven @Nel
Dank je wel voor je mooie reactie, @Kees.
Pakkend en treffend, Nel. Ook hoe je de middelste alinea hebt neergezet. Zowel in woorden als in lay-out.
Dank je wel, Levja voor dit mooie compliment.
@Nel. Gefeliciteerd.
Van harte! Goed verhaal(d), terechte winnaar. Volgens mij heb je me nu ingehaald. (Ik ga zo ff de statistieken bekijken. 🙂 )
Mooi, maar in verwarring gebracht doordat er ‘bruid’ staat.
@Han, dankjewel
@Hadeke, bedankt. We staan gelijk nu met 29 overwinningen. 🙂
@Lousjekoesje, dank je.
Zie hieronder mijn alternatief voor bruid en bruidegom
‘Het spijt me, maar uw naam staat niet op de gastenlijst,’ zegt de man in een zwart pak met een wit gesteven overhemd.
‘Dat kan niet, ik ben zijn …’
‘Ik heb duidelijke instructies gekregen: alleen de genodigden mogen binnenkomen.’
Ik loop weg en kijk om naar de verlichte feestzaal. Vanuit de verte zie ik het bruidspaar, omgeven door familie en vrienden.
De ene bruidegom in een wit pak, de andere in het zwart.
Buiten regent het, maar ik laat de paraplu in mijn tas. Ik had het kunnen weten, dat ik niet welkom zou zijn. Waarom ben ik niet gewoon thuisgebleven?
Zijn laatste woorden echoën in mijn hoofd:
‘Accepteer me om wie ik ben.’
Als ik toen niet weggelopen was …
@Nel. Gefeliciteerd met dit winnende verhaal, in maar liefst twee versies.
Gefeliciteerd 🙂
@Cesar
@Frank
Hartelijk dank.
@Nel: beter laat dan nooit: gefeliciteerd! Versie twee is voor mij favoriet!
@Nel: gefeliciteerd. Net als Lisette vind ik de tweede versie ook mooier.
van harte Nel!
@Lisette, @Nele, @José,
dank voor de felicitaties.
Ikzelf vind de tweede versie ook beter, naar vond het niet zo gepast om in deze fase mijn oorspronkelijke verhaal nog aan te passen.