‘Ah, professor Zonnebloem, ik was net naar u op zoek!’
‘Hallo, Kuifje. Wat heb je op je lever?’
‘Nou, niet zozeer op mijn lever; ik zit ergens mee in mijn maag.’
‘Aha….’
‘Deze week kwam ik op een verhalensite een vrijwel exacte kopie tegen van mijn 120w verhaal ‘Amor fati’ en nu weet ik niet of ik dat als een compliment moet opvatten of als ordinair jatwerk.’
‘Nou, Kuifje, dat kun je het beste beschouwen als ‘geïnspireerd op.’ Zonder Franz Kafka was ‘De donkere kamer van Damokles’ van Hermans tenslotte ook nooit geschreven. En zonder ‘De Odysseia’ geen ‘Ulysses’ van Joyce.
‘Dank u wel, professor Zonnebloem. Daar kan ik wat mee. Tot ziens!
‘Tot ziens, Kuifje. Niet vergeten: ‘geïnspireerd op…’’
« De gastenlijst van Nienke Boterbloem (5)
Logopedie »
« De gastenlijst van Nienke Boterbloem (5) Logopedie »
Fictie
Kuifje denkt na
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
18 reacties
Reageren
« De gastenlijst van Nienke Boterbloem (5) Logopedie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Als verhaal vind ik het wat minder geslaagd, maar qua belevenis: ik zou er toch zeker op reageren. Jatten blijft jatten.
<
p>@Hadeke. Ik volg op dit moment even het advies van professor Zonnebloem op en neem er vooralsnog genoegen mee dat de literator van het andere stukje dit leest. Ik heb namelijk onvoldoende ervaring met dit verschijnsel om hier echt een gefundeerd oordeel over te hebben. Wel kan ik me goed voorstellen dat het vaker dan eens voor zal komen; het internet is wat dat betreft ook een beetje Het Wilde Westen. Ik heb dit Kuifje-stukje ook geschreven om te voorkomen dat eventuele lezers zouden denken dat het plagiaat in omgekeerde richting heeft plaatsgevonden.
@Cesar: Tot mijn grote verbazing lees ik je reactie. Als vertaler mag ik aannemen dat je veel, zo niet alles, af weet van auteursrechten.
@Levja. Goed opgemerkt, Levja. Auteursrechten in een boek, daar kun je wat mee, maar auteursrechten op internet, dat is modder, drijfzand en getijrivieren…
@Cesar: En dan het gewoon maar laten gaan? Geef je je ook over aan robots?
@Levja. Ik hou het wel in de gaten natuurlijk en als ik het weer tegenkom denk ik dat een indirecte benadering effectiever zal werken dan inzet van de stormram. Wat betreft robots: de hele samenleving is gerobotiseerd. Bij mij achter is een verzorgingshuis waar veel bewoners alleen nog met een robot praten. Een zorgrobot heet dat. En ondertussen wordt hun vloer gedaan door een robotstofzuiger. En als ze bellen omdat ze iets nodig hebben, krijgen ze een robotstem te horen, die een keuzemenu opdreunt met een ingeblikte stem…
@Hadeke @Levja. Even ter verheldering: het kloonverhaal is met andere voorbeelden geschreven, maar de opzet is 99,99 % identiek, dat kun je wel een DNA-match noemen…
@Cesar: Dit hele stukje en je reacties doen mij zo denken aan een song van Nina Simone met de titel: Do what you gotta do …
Kuifje zelf is onlangs herontdekt als muurschildering. Waar blijft de tijd? Over grotten gesproken. Ooit van Plato gehoord?
@Mien. Kuifje is een oertype. Het zou me niet verbazen als hij ooit nog eens opduikt op een schildering in de grotten van Altamira.
@Mien: wedden dat Plato dat allemaal van zijn moeder heeft geleerd? De grot is de geboorteplaats van religie en kunst volgens Hans Blumenberg en Romeo Castellucci, zo leerde ik onlangs weer bij… En als dat allemaal juist zou zijn, dan trek ik ook mijn eigen conclusies over die beroemde Plato… ? Grts, Nele De Deyne. (En Kuifje had waarschijnlijk geen moeder…)
( Kuifje was vast een amorfatisch kind… ??)
Zolang het maar niet in de grot van Castella Biancafiori is, niets mis mee.
Allemaal valse schijn Nele.
Amorfatisch … in de cirkel van Heymans zeker … dikke neus, drie bier. 😉
@Mien: wij wonen gewoon in een andere grot.
Een kubus is perfect om-vormbaar tot een ronde bol. (Ik volg daarvoor les aan de Kunstacademie.)
Bedankt voor de leestip.
@Cesar: ik denk dat er maar twee opties zijn – als de derde optie van respectvolle communicatie faalt – : amorfatisch accepteren of een sterke ons-kent-ons-club zoeken…
@Nele. Ik kan me wel vinden in de uitspraak van Groucho Marx:
‘Ik wil niet lid zijn van een organisatie die mij zou accepteren als lid/Ik wil niet lid zijn van een club die mensen zoals ik accepteert/Ik wil geen lid worden van een club die mij als lid wil hebben.’ Hier bestaan vele vertaalvariaties van.
Dit is een van de Engelse versies (waar er ook talloze van zijn): ‘I don’t want to belong to any club that will accept people like me as a member.’
@Cesar: liever een mens dan een lid. Lijkt me duizend keer aangenamer.