Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Maatschappij

Verloren

25 maart 2017 | 120w | Hadeke | 5 |

Beneden bloeien de krokussen. Ik zie ze als felgekleurde vlakken. Ik had jouw gezicht kunnen planten, dan zou ik je in het voorjaar uit de grond op zien komen. Je stralende ogen, je lach.
De tijd die ik heb te gaan is te berekenen, maar ik kan niet op de formule komen. Ik zweef in relatieve seconden, die in minuten wegtikken.
Ik hou van jou. De wind streelt mijn haar, strijkt over mijn kleren en verkoelt mijn hoofd. Ik rem de tijd. Door de ramen zie ik mensen achter bureaus, gebogen over toetsenborden. Repeterende handelingen. Ze zien me niet.
Jij wel. Jij kijkt omhoog. De bodem slaat onder je voeten weg en zo trek je mij verder de diepte in.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »