‘Ik heb hier niets mee te maken’, snikte Karly. ‘Laat me alsjeblieft met rust.’ Ze keek smekend naar de grote man die voor haar stond. Hij deed geen moeite om zijn gezicht te verbergen, wat haar angst aanjoeg. ‘Doe niet zo naïef’, bromde hij. Ze stond tegen de muur gedrukt en hij prikte met de punt van zijn mes in haar hals. Zijn ogen keken haar koud aan, gevoelloos. ‘Als Ricardo geen poen heeft, komen we bij jou. Zo simpel ligt het.’ Paniekerig probeerde Karly haar ademhaling onder controle te krijgen. Ricardo was al 3 dagen spoorloos. Ze wist dat hij soms met foute zaken bezig was, maar dit? ‘Dom mokkel’, grijnsde de man. Toen pakte hij een rol ducttape.

Recente reacties