De verslaving neemt ernstige vormen aan. Hij lijdt aan een vreemde vorm van schrijfdwang. Alles zegt hij in hetzelfde aantal woorden. Er loopt een teller mee in zijn hoofd. Bovendien moet er één bepaald woord in elk verhaal voorkomen. Dat zegt een innerlijke stem in hem, waaraan hij steeds weer toegeeft. Dat woord kan van alles zijn: konvooi, conclaaf, conclusie, metamorfose, overspel, kannibaal; het komt als een opdracht bij hem binnen.
Hij is vaak verrast hoe elke schrijver daarvan een eigen verhaal maakt. Sommigen verlaten uitgeput het strijdtoneel, waar harteloosheid duidt op de ultieme nederlaag. Maar de echte junk wijkt daarvoor niet, hij heeft zijn honderdtwintig woorden waaronder het dwangwoord nodig om te doen wat hij het liefste doet: schrijven.
« Praatje pot
Uit eten »
« Praatje pot Uit eten »
Communicatie, Mensen
Schrijfdwang
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van José van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
11 reacties
Reageren
« Praatje pot Uit eten »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Haha, wat leuk geschreven, José.
Er is nog geen afkickkliniek voor deze verslaving (helaas)
De verslaving kan inderdaad heftige vormen aannemen en er zijn ook bijverschijnselen zoals bijvoorbeeld een hartjesverslaving. 😉
<3
Leuk geschreven, José! <3
Hee Jose,
Blijven schrijven!
Eens. Nieuwe uitdaging. Schrijf een stukje van 120 woorden waarin zoveel mogelijk weekwoorden voorkomen. 🙂 🙂 🙂
@Mien, @José, is al eens gedaan.
https://120w.nl/2016/zesentwintig/
@Ewald e.a.:
Mooi stukje. Had het nog niet gezien.
En nu nog wat variaties op deze dame.
Bijvoorbeeld 53 weekwoorden uit 2015 of 52 uit 2014.
We leggen de lat wat hoger. Moet kunnen.
Maar jij gaat nu echt op ‘vakantie’! 🙂 🙂 🙂 😉
Ja Mien, nú ga ik echt! Tot ziens ☺
@Ewald: Tot ziens. Een gedicht vol weekwoorden is reeds ingezonden. Kijken mag altijd! 😉
Dank voor jullie reacties, @Ewald ik hoop je weer te zien.
@José. Leuk verwoord. Een gezonde dwang!
@Han, je mag er aan toegeven!