“Life is never what you want,” zing ik zachtjes met de platenspeler mee.
“When all your ghosts have gone to haunt,” ik draai me om naar de naakte temeie.
“There’s an echo here tonight,” ik kwant naast de bange temeie. Ze trilt en zit onder het bloed.
“You’re not alone and it’s alright,” ik pak het glimmende mes.
“But hold on,” gehurkt ga ik naast haar zitten.
Ik buig me naar haar toe en fluister ‘I want to kill you…’
Haar pupillen worden groter en ik ruik haar angstzweet.
“Niemand mag je hebben, je bent van mij.”
Het mes vindt gepassioneerd haar vlees en ze schreeuwt het uit van de pijn.
“Me Kamo Toet.”
Zwijgzaam droog ik haar allerlaatste tranen.
« Driemaal is scheepsrecht
Manic Love »
« Driemaal is scheepsrecht Manic Love »
Fictie, Liefde, Mensen
Onmogelijke liefde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van S.E.A of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Driemaal is scheepsrecht Manic Love »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste S.E.A, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie