De fanfare. Voornamelijk volwassen mensen die vrijwillig marcheren op veel te harde hoempapa muziek.
En ik stel me zo voor dat die uniformen generatie op generatie worden doorgegeven, of heeft de tijd vijftig jaar stil gestaan?
Een enorm hoog hoofddeksel met een achterlijk kettinkje over de kin. Alsof je beugel uit je mond is gevallen en nu zijn eigen leven buitenboord leidt.
Daarnaast de plaatsvervangende schaamte als één van de majorettes haar baton laat vallen, terwijl iedereen doorloopt en de stok alle kanten opgeschopt wordt. De dansmarieke schiet als een bal in een flipperkast door de optocht heen.
En mijn kinderen? Die staan met hun vingers in de oren, te janken of we weer naar huis gaan. Ook een generatiedingetje…
« Leven
Met de muziek mee »
« Leven Met de muziek mee »
Column, Maatschappij, Mensen
Fout
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
16 reacties
Reageren
« Leven Met de muziek mee »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
> stilgestaan
Buiten ‘stilgestaan’ om, een leuk stukje.
En ook iets van je geleerd: ik dacht dat het toverstokjes waren.
Batons dus… <3
Wikipedia 😉
Vrijwillig marcheren? Ik dacht altijd dat ze vaste, verplichtte lijntjes liepen?
Ja, vaak zijn het raspaardjes met een bit in de mond. Ik doel op de trommelaars uiteraard. Blazen met een bit in gaat erg moeilijk. Fout gezien. Fout geschreven. En daardoor ook weer leuk. Het broeit in ieder geval. En nee, niet alleen onder de hoge zwarte mutsjes.
?
Beeldend beschreven, Martine.
Alleen het woord “achterlijk” vind ik wat minder.
Kwestie van smaak misschien.
<3
@Martina. Heel leuk en beeldend geschreven! Wat jammer van de laatste zin met dat modewoord erin: ‘dingetje’.
Groet,
Han
@Han Haha, wist dat je dat zou gaan zeggen toen ik dat opschreef 😉
@Martina. Ik ben erin getuind! Zie je wel, vrouwen zijn niet te vertrouwen. Ik ga gelijk van je scheiden, de 9 kinderen (of waren het er 10?) mag je houden, maar ik neem wel de goudvis en mijn postzegelverzameling mee! En niet te vergeten mijn hybride rollator.
@Han, Haha grapjas, wel sneu dat je al die jaren dacht dat die 10 kinderen van jou waren. 😉
@Martina. Niet van mij…? Ik vond ze al op de postbode lijken. Vrouwen zijn niet te vertrouwen.
@Nel, over smaak valt niet te twisten ?
Beste Martina Leeuwenburgh-van der Laan,
Natuurlijk ben ik het van harte oneens met jouw mening. Vooral achterlijk vind ik een beetje over de top. Dan kun je alle house en rap ook wel meteen achterlijk noemen. Zelf ben ik qua smaak meer van een concertante harmonie ( zie mijn bijdrage voor deze week)
Toch- recht uit het hart geschreven!
Daarom, een hartje!
Chris
@Chris, bedankt voor je waardering ondanks onze meningsverschillen 🙂
@Han, kun je eindelijk van je jonge klare genieten (net gelezen…?)
@Martina. Haha, bah moet er niet aan denken.