Schrijf mee!
« »

Fictie

Sneeuwwitje

23 mei 2015 | 120w | Lijmstok | 2 |

Ik werd wakker in een bed van glas. Omdat de kille hardheid mijn lijf genoeg getergd had. Krakende schouders en een stijve arm zeiden genoeg. Terwijl ik naar de kristallen hoek van het bed keek en geen enkele steun ondervond van het harde kussen, verscheen er langzaam een barst in mijn matras. Heel stil bleef ik liggen, hopend dat de scheur zich niet verder zou verspreiden. Maar hoe zeer ik ook mijn best deed en hoe dik het glas ook was: langzaam maar zeker lag ik op een scheurende en krakende ondergrond. Als ik bewoog, zou ik er doorheen zakken. Maar als ik bleef liggen ook. Zou ik ooit het smeltpunt bereiken van zo’n 800 graden? De hitte van liefde….

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »