Dus zo voelde retrosternale pijn. Hij had wel eens geprobeerd zich er een voorstelling van te maken. Hij wist ergens in zijn achterhoofd dat deze pijn waarschijnlijker was bij hyperventilatie dan bij een hartinfarct of iets dergelijks, hij telde nu zo’n tien ademteugen per tien seconden, dat waren er dan, zes keer tien, zestig per minuut, dat was snel, te snel.
Toch had hij wel degelijk ook pijn aan zijn hart. Want waarom liet hij zich zo van zijn stuk brengen? Dit waren nota bene kinderen! Hij had voor hetere vuren gestaan! Maar toch was deze aula nu voor hem, wederom, heter dan de hel. Blijkbaar was er al die jaren niets veranderd: hij bleef de sukkel, een stomme loser.
Onderdeel van een drieluik (elk deel uiteraard ook los leesbaar).
Ik zit een beetje met die tweede zin Frank. geprobeerd -> proberen? Of anders: ‘Hij had wel eens geprobeerd zich er een voorstelling van te maken’? Zo schrijnend verwoord, die dubbele pijn aan zijn hart. Een hartje voor je hartverscheurende drieluik.
Dank luus. Je suggestie voor de zinsvolgorde van de tweede zin overgenomen 🙂
de angst voor de menigte…