Die eerste verliefdheid.
Hij kijkt naar me….
Of heb ik het me verbeeld.
Nee echt, hij kijkt naar me. Toch? Of niet?
Vlammen slaan me uit, het voelt alsof ik in brand sta.
Een tintelend gevoel dat zich verspreidt vanuit mijn buik naar de rest van mijn lichaam.
In het voorbijgaan legt hij even zijn hand op mijn arm.
Of heb ik me dat maar verbeeld?
Ik lijk te zweven.
Bij de uitgang van school staat hij op me te wachten. Mijn hart bonkt in mijn keel.
Hij pakt mijn hand en neemt me mee.
Verwachtingsvol hef ik mijn gezicht naar hem op. Hij glimlacht naar me.
De ontlading van die allereerste kus.
Nadien is het nooit meer hetzelfde geworden.
« Volle maan: Kerstman
Het lot stoort zich aan niets »
« Volle maan: Kerstman Het lot stoort zich aan niets »
Communicatie
Ontlading
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Machteld of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Volle maan: Kerstman Het lot stoort zich aan niets »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Tjonge Machteld, wat mooi en herkenbaar geschreven. Je eerste verliefdheid, je vergeet het nooit!
Liefdevol hartje en groet,
Han