Mijn schoenzolen zitten onder de stront. Eerst keek ik maar een beetje en nu de hele tijd. Mama vindt het niet fijn als ik met stront binnenkom. Papa zegt dat als ik een keertje niet kijk, hij tien cent geeft. Ik heb uitgerekend dat hij dan wel zesenzestig euro per dag kwijt is en papa werkt al zo hard. Ik wil niet meer naar zwemles. Als ik het koud heb en moet rillen, dan gaat mijn mond heel ver open en dat ziet er zo raar uit. De andere kinderen noemen me centenbakkie. Ze gooien er steentjes in. Ik wil op mijn kamer blijven en naar mijn schoenen kijken en mijn mond opendoen. Mama zegt dat ik onzichtbaar ziek ben.
« De dorpsdichter van Ganzedijk
Misvormd »
« De dorpsdichter van Ganzedijk Misvormd »
Mensen
Gilles
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mili of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
16 reacties
Reageren
« De dorpsdichter van Ganzedijk Misvormd »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik begrijp het niet. Waar kijkt ze naar?
Raar stukje, hoe vaak ik het ook herlees. Het klinkt alsof de schrijver een soort inzicht wil geven in een verwrongen autistisch brein, met allemaal rare fascinaties en obsessies. Maar dan klopt de titel weer niet want dat heeft niks met tourette te maken.
Gilles is natuurlijk ook nog gewoon een voornaam, al zou ik hem- gezien de huidige associatie- liever niet aan een kind geven.
Portret van een kind dat in een eigen wereld leeft en hier en daar een bizarre kijk heeft. Om daar nou meteen op de pseudopsyhiatrische toer te gaan en als leek een diagnose te stellen lijkt me te ver gaan. Laat dat aan de vaklui over.
Apart stukje, met en groot inlevend gevoel
Met vriendelijkie groet + hartje,
Chris
Dag Mili,
Ja, daar zit je dan als lezer: zes keer herlezen, op zoek naar metaforen, titel duiden, denken dat je het begrijpt en dan een <3 geven met het risico dat je dan toch de plank volledig misslaat.
Niks mis mee op zich. Het intrigeert. Dat zeker.
Helemaal onzichtbaar lijkt Gilles’ (ik ga er maar van uit dat het inderdaad de naam van het kind is) ziekte niet te zijn, als de kinderen hem/haar centenbakkie noemen.
Ik kom er ook niet helemaal uit en vraag me gelijk af of dat wel altijd moet. Ik denk van niet.
@Fenne, wat denk je zelf?
@Marsha: het heeft er alles mee te maken. Lees verder als je wil.
@Chris, precies, Gilles is ook een jongensnaam. Ik heb verwarring willen zaaien c.q. ik plaag graag.
@Han, ik heb bijna met je te doen. Wil je je hartje terug? 😉
@Hay, als je het wilt weten …
Gilles de la Tourette staat vooral bekend om de vocale tic; echter, slechts een klein percentage vloekt en scheldt.
De onbedwingbare drang ongecontroleerde spierbewegingen te maken – de motorische tic – is veel groter. Vandaar dat kleine Gilles continu onder zijn schoenen kijkt en zijn mond openspert. Hij is ‘onzichtbaar ziek’.
Dank jullie voor het lezen, de reacties en de hartjes.
Dag Mili,
Nee, het hartje hoef ik niet terug.
Maar je reactie verraadt iets van sarcasme en zelfs cynisme.
Vind ik toch jammer.
@Han? Huh? Reactie naar jou of in het algemeen? Ik heb geen enkele intentie tot sarcasme of cynisme in mijn woorden willen leggen. Mocht je het zo opgevat hebben, dan spijt mij dat. Lettertjes zijn rigide, merk ik weer eens. Je zag mijn glimlach niet.
Het was een eerlijke vraag, Mili. Nadat ik hem durfde te stellen, kwamen er meer schaapjes over de dam.
Het heeft er veel van weg dat enkel al het lezen van mijn naam een zekere irritatie oproept. Ook daarin lijk ik niet alleen te staan. Ik zal mij in het vervolg onthouden van commentaar.
@Fenne, ik pareerde de vraag. Het leek mij duidelijk maar dat is het natuurlijk altijd voor degene die het schrijft. Je reactie in de tweede alinea hoeft niet en de zin ‘Ook daarin lijk ik niet alleen te staan’, begrijp ik niet. Een eerste keer dat ik je lees, zal ik je blijmoedig van een reactie voorzien. 🙂 Goed?
Dag Mili,
Ik las je reactie verkeerd. Nadeel van een forum.
En .. inderdaad: glimlach gemist.
Mea culpa.
@Han, 😉 – 🙂 – 😉 – 🙂 – 😉
Moeilijk stukje, bijna niet te begrijpen maar wel indringend. Precies als de ziekte zelf. Mooi neergezet.
@Mili. Je schrijft vaak over gewaagde thema’s, die veel aandacht van je lezers vragen. Letterlijk, in de zin dat je jouw bijdragen vaak een aantal keren moet lezen voordat de ware betekenis van de woorden tevoorschijn komt. Respect!
@Irma, je hebt het wonderwel samengevat. Dank je.
@Peter, ik hoor dit meer. Ik zou weleens 120 woorden willen vullen alleen met een bungelend spinnetje, maar ik weet niet hoe.
Dank voor jullie reacties.