De blauwe kiel aan zijn pezige lijf. Pet op een oor. De brandende zon… Het verlangen naar water. Nog even wachten, het is nog te vroeg.
In de schaduw ligt de knapzak met daarin een stevige homp brood. Uit de achterzak van zijn broek haalt hij een baal shag. Bijna automatisch rolt hij met rijstevloei een zware Van Nelle. Dat deed zijn vader ook altijd en zijn grootvader. Toen opa met roken stopte, begon die met pruimtabak. Hij heeft het geprobeerd, maar vond het niet lekker. Nee, geef hem dan toch maar zijn rokertje. Ondanks dat het niet goed is voor de gezondheid.
Hij neemt nog een trekje en veegt het zweet van zijn voorhoofd. Daarna dorst de boer voort.
« Polonaise naar de dood
Goede voornemens 2015 »
« Polonaise naar de dood Goede voornemens 2015 »
Eten & drinken, Mensen, Studie & werk
Een trekje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Henk van Maanen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Polonaise naar de dood Goede voornemens 2015 »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Je schrijft beeldend, Henk. Een hartje van mij.
Goede sfeertekening. Maar, hoeveel zou een baal shag wegen, zelfs al is het zware Van Nelle?
Toch zeker zo’n 142,5 kilo? (Heb ’t ergens opgezocht.)
Goed gevonden dat je niet ingaat op zijn onmiskenbare dorst, maar de boer even later laat dorsen 🙂
Wie bedoel je met toen die? De grootvader?
Mooi ‘stukkie’ Henk.
Dank je voor het meedenken Ineke, maar bij ons werd niet het woord pakje shag gebruikt, maar inderdaad baal.
En Bloem, ik verander de eerste die in opa.
De baal shag is inderdaad ook hier een bekende uitdrukking voor het pakje. Vooral in de context van een fanatieke roker.
Ik vind het een mooi stukje tekst Henk ! knap gedaan, net een <3 tje gegeven
en doe zo verder !
Tot aan de laatste zin vroeg ik me af, waar je de dorst vandaan zou toveren. Bleek het een totaal andere dorst te zijn. Leuk.
ja dat vroeg ik me ook af. Goed gevonden zo op het einde en verder vond ik het ook gewoon in het algemeen tof geschreven hoor Henk
Ooit was ik ook zo’n verwoede shagdraaier, alleen liep ik niet met die zware van Nelle rond, maar met zo’n papieren pakje Javaanse Jongens. Ik was zo verslaafd dat ik zelfs het trucje beheerste om tijdens het autorijden met mijn pinken te sturen en met de andere vingers een shaggie te draaien. Gevaarlijke en ongezonde herinneringen. 😉
Dank jullie Werner en Frank.
Javaanse Jongens heb ik nooit gerookt, maar ken ik wel. Je wordt steeds behendiger in het draaien, rollen Hay. Vloeitje op een been, plukje tabak erop, uittrekken, rollen, vloeitje dicht, likken, vlam erin. En ondertussen met de andere hand tikken. Dat was jaren geleden.
Ik had ooit een natuurkundeleraar die tijdens de les altijd met één hand in de zak van z’n jasje aan het rommelen was. Zodra de bel ging, kwam de hand tevoorschijn met een gedraaide peuk (of twee).