In 1966 deed ik eindexamen HBS in een gebouw uit 1880. In 1980 werd het eeuwfeest gehouden en bezocht ik de reünie. Eind maart 2015 was ik er weer, met vijf oude klasgenoten.
Het scheikundelokaal is nu een leerlingenkantine, alleen de zuurkast staat er nog. De fietsenrekken achter de school staan op dezelfde plek en zijn alleen moderner dan toen.
Het trappenhuis is niets veranderd, er is ook nooit een lift geplaatst.
Vroeger rende ik de trappen op en af, nu moest ik vanwege mijn handicap beneden blijven.
In het café kwamen de verhalen los, over toen en hoe het ieder van ons daarna is vergaan.
De band is er nog, de jongens die we waren zoeken elkaar weer op.
Als de trap niet meer gaat, klim dan de herinnering in.
Beste José,
Zelf heb ik niet zo veel met schoolreunies. IK woon simpelweg te ver van mijn oude schoolomgeving. ’n Band? Soms helpt een totaal andere aanleiding om die beelden en ervaringen terug te brengen. Mijn middelbare school was de Detailhandelsschool in Roermond, achter gevangenis en kantongerecht.
Met vriendelijke groet+hartje,
Chris