Alle vrouwen kennen de afgang. We lopen zelfverzekerd, alles onder controle. Maar even niet opletten, en daar lig je languit tussen de scherven van je ego. Elegant opkrabbelen is onmogelijk. Als een krab met kramp scharrel je zijwaarts.
“Nee hoor, ik heb me niet zeer gedaan.†Iedere vezel van je lijf schreeuwt dat je liegt.
“Ik struikelde.†Een leugen, je tilde je voeten niet op.
Behulpzame collega’s snellen toe om je te helpen. Inwendig grom je en grijnst benepen. Je klopt het denkbeeldige stof van je kleren en recht je rug.
’s Avonds thuis tel je de blauwe plekken, het zal wel even duren voor je er weer toonbaar uitziet. Waarschijnlijk zo lang als het helen van je beschadigde ego.
« Afscheid van dat wat al geweest is
Het internet »
« Afscheid van dat wat al geweest is Het internet »
Communicatie
Afgang
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Machteld of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
-
Op 13 december 2015 om 11:13 zei Ewald Hagedorn:
Mooi verbeeldend beschreven.
-
Op 13 december 2015 om 12:15 zei Dana:
Leuk bedacht en geschreven. Ikzelf zie en voel het niet als afgang. Volharding en doorzettingsvermogen, noem ik het
Reageren
« Afscheid van dat wat al geweest is Het internet »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste Machteld, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie