Het deert hem niet, dat de hagel langs zijn gezicht striemt. Hij loopt straf door. De katoenen tas die hij draagt, is doorweekt. Bij een loods staat hij stil. Hij steekt de sleutel in het roestige slot en stapt naar binnen. Het brood in de tas is klef geworden. Hij schudt zich uit en loopt regelrecht op zijn doel af.
“Hier is je eten, het drinken is erbij inbegrepen vandaag.” Hij kijkt naar het stalen bed, aarzelt even en zegt: “Laatste dag, dat ik hier kom.”
In de verte jankt een hond.
Hij verlaat de loods zonder één keer om te kijken en loopt door tot hij aankomt bij zijn stamcafé.
“Doe maar hetzelfde als altijd.”
“Of nee … vandaag niet.”
Kijk nog eens naar het beletselteken én de punt én de komma die er direct op volgen in je laatste zin, dat klopt niet helemaal: http://taaladvies.net/taal/adv....._algemeen/
Je kunt daar prima volstaan met enkel het (vrijstaande) beletselteken.
Frank, bedankt!
Weer iets geleerd en vervolgens gecorrigeerd.
@Nel
Een cryptisch verhaaltje vind ik altijd intrigerend, maar desondanks zet ik mijn kritische hoed op.
M.i. staat er herhaling van informatie in, alsook elementen waar ik de relevantie niet van zie (zoals de hond en de fietser).
De katoenen tas las ik eerst als dat-ie van de fietser was. Is de LINKERarm relevant? Draai je het slot om of de sleutel? 😉
Ik hoop niet dat ik te hard ben. Je stukjes zijn altijd lezenswaardig. Ik kijk uit naar een verbeterde versie. 🙂
Dank Leonardo! Ik stel kritiek zeer op prijs en zeker hele concrete aanwijzingen tot verbetering.
Als ik weer even tijd heb, ga ik aan de slag. En je bent niet te hard 🙂
Weer een mooi geschreven stukje. Mysterieus ook. Laat je ons expres in het ongewisse of doorzie ik gewoon de clou niet? In ieder geval mijn <3 waardig.
Twee dingen: 1. te corrigeren: een eenzame fietser paSSeert hem.
2. Het stukje heeft me bij de keel gegrepen, vraag me niet waarom. Ik kreeg er kippenvel van.
Met plezier een hartje gegeven!
Mooi open einde. Het zou een mooie start voor een thriller zijn. Hartje!
@Nel, kan ik je weer een impertinente vraag stellen? Als je zegt ‘hij schudt zich uit’, vind je dit niet meer bij dieren passen dan bij personen?
Dank Irma, deels bewust, maar deels omdat ik zelf nog geen helder beeld heb. Daarom snap ik de kritiek van Leonardo goed.
ik heb verhaal te snel geschreven en vandaar zelfs een domme spellingsfout. Dank je wel, Benny, voor het melden.
Bedankt Karin, het is inderdaad een thrillerachtige serting, maar dan in een heel pril stadium.
Mili, een spontane associatie met de hond die eerder in de verte jankte.
Mysterieus en intrigerend, dat is wat bij mij bleef hangen. Voorts eens met de opmerkingen hierboven. Hartje!
Dank je wel Anne Jo.
Ik heb mijn stukje herschreven inmiddels.
Ja spannend. Geen idee wat er aan de hand is, maar dat maakt met ook niet uit eigenlijk. Prettige stukje om doorheen te lopen en in rond te kijken.
Fijn om te horen, Marjolein.
Hallo Nel, ik heb je verhaal al een paar keer gelezen. Je zet een heel mooie mistige sfeer neer. Inderdaad het begin van een thriller dus zeker een hartje.
De dialoog aan het eind zou ik echter schrappen. Op die manier wordt zijn spreken beperkt tot slechts die ene zin in het middengedeelte wat het nog spannender zou maken vind ik (maar wie ben ik eigenlijk).
Je zou toch kunnen eindigen met zoiets als: Hij bestelde een biertje en het regende nog steeds.
(Of misschien heb ik wel helemaal de betekenis van de laatste zinnen niet gesnapt?)
Beste Rynlandt, bedankt voor het intensief kezen en meedenken. Dat stel ik op prijs.
Ik aarzelde zelf, of ik de gesproken zin in het midden wel moest schrijven.
Ik heb deze pas in een later stadium toegevoegd.
De gesproken zinnen aan het eind laten even iets zien van het dagelijks ritueel van de hoofdpersoon en geven aan, dat deze dag afwijkt van andere dagen. Daaraan ontleende ik de titel. M.i. zijn deze zinnen functioneel.