Ik sluit mijn ogen en roep baarden aan.
Nu, er staat er niet een in de rij.
Gelukkig, want ik heb niets met baarden.
Baarden ook niets met mij, anders hadden
ze mij wel gezocht.
Goed en wel dit getypt, blikt een grijze
wijze baard mij lachend aan.
“Ach, natuurlijk jij, jij Sik, jij hing
in heel je bewogen leven aan een boeiende
persoonlijkheid, notabene mijn dierbare
vader in de kunst.
Weet jij nog dat hij eens opmerkte: -dat
hing jij ook automatisch aan- ……..
Verdorie, Sik is weg.
Neen maar, wie komen daar aangezeild?
Even verrekijker pakken.
Vier baarden doemen op. Dat moeten Jan,
Pier, Tjoris en Corneel zijn, want die
hebben baarden, die hebben baarden, zij
varen mee.
« Een oude fabel
Wilde Vaart »
« Een oude fabel Wilde Vaart »
Column, Communicatie, Cultuur, Mensen
SIK
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mir of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Een oude fabel Wilde Vaart »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Origineel @Mir. Dubbel gewaardeerd!
@mir leuk en verrassend. Altijd gedacht dat het Jan, Piet, Joris en Corneel waren. Maar die verbastering wordt meer gemaakt begreep ik. En fijn dat je er weer bent!
Inderdaad @Mas.
Het lied gaat over een groep zeevaarders genaamd “Jan, Pier, Tjores en Corneel”. Tegenwoordig worden deze namen wel verbasterd tot “Jan, Piet, Joris en Corneel.”
Ter opfrissing 😉 http://youtu.be/jxoNe-5D_M4