Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Pijn

22 oktober 2014 | 120w | newcomm | 2 |

Samen zijn we op straat. In het halfdonker staan we eerst en liggen daarna tegen elkaar. Onzeker van elkaar beginnen elkaar aan te raken, elkaar steeds weer een beetje stimulerend tot we fijn aan het knuffelen zijn. Voorzichtig geef ik je een kusje en gretig accepteer je. Langzaam open je je mond en nu ben jij voorzichtig. Je tong raakt mijn lippen. Blij kom ik je tegemoet.
Het is zo ondeugend, zo pril en toch voelt het zo natuurlijk en vertrouwd aan.
Je voelt hoe stijf ik inmiddels ben en allebei weten we wat de volgende stap zal zijn. Maar niet vandaag.

Ruw brengt de wekker mij weer in het hier en nu. Pijnlijk glijd ik uit jouw armen weg.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van newcomm of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »