Ik stond aanvankelijk en zat later enige tijd te wachten in de centrale van het Station Centrum in Almere Stad. En wat is er dan leuker dan het observeren van wat er om mij heen gebeurt. Al snel vielen de verkopers van Lebara mij op. Aanvankelijk door de frisse kleuren van hun kledij. De borden waarmee zij hun product aan de vrouw probeerden te brengen waren in het Engels gesteld. Een minpuntje, voor mij althans. En inderdaad. Aan de vrouw. Voor hen telde ik als man niet mee. Bovendien ben ik niet jong meer. En kennelijk heb ik zelf nog een kenmerk waardoor ik voor hen niet meetelde: ik ben blank. Voor mij staan deze jonge verkopers er gekleurd op.
« Stoeien
Nog één keertje dan: 'Handen thuis, Rutte »
« Stoeien Nog één keertje dan: 'Handen thuis, Rutte »
Column, Maatschappij
Lebara
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Henk van Maanen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Stoeien Nog één keertje dan: 'Handen thuis, Rutte »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties