Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie

Hartverwarmend kinderspel

15 april 2014 | 120w | jack | 6 |

De schooljuf glimlachte. “Blanche is dol op kou. Kijk hoe uw dochter buiten speelt met deze temperaturen, en dat zonder jas!”
Tamara bestudeerde haar nagels. Ze beet op haar tanden, wist niet wat te zeggen. Ze wendde haar blik af naar het raam, waarachter de sneeuw geruisloos dwarrelde op de novemberwind. Ze dacht aan haar kinderen. Moest ze het kinderen noemen? Ze waren nooit veel meer geweest dan sneeuwvlokken, minuscule ijsklontjes, ingevroren in rietjes voor de IVF-procedure. Van alle embryo’s was Blanche de enige die had overleefd.
Mehmed, een heetgebakerd vriendje, bestormde Blanche met een even bruuske als warme omhelzing. Ze hadden verkering, zoals kleuters dat noemen. Een hete kus volgde.
Op het schoolplein bleef slechts een plasje water achter.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van jack of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »