Schrijf mee!
« »

Cultuur, Maatschappij, Mensen

Bloemetjes buiten.

10 november 2014 | 120w | Quien Busco | 5 |

We waren zestien jaar.
Zag je ons dan deden we alsof we ouder waren.
Daar streefden we dan ook naar. Opgroeien ging gepaard met een zekere druk.
We bevonden ons in dat grijze gebied dat de puberteit heette. Daar waar we geen kinderen meer waren en we als volwassenen niet werden geaccepteerd. De sprong die we waagden was voor ons niets anders dan natuurlijk. Teruggaan was geen optie, dan maar voorwaarts naar volwassenheid. Dan maar doen alsof we wisten hoe we de bloemetjes buiten kunnen zetten.
Ik ben nu zesentwintig jaar.
Ik zie ze doen alsof ze ouder zijn.
Dat is ook hun streven.
Ik begrijp de sprong die ze wagen.
Toch blijft het een raar aangezicht.
Terrasjes met kamerplantjes.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Quien Busco of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »