Schrijf mee!
« »

Fictie

Aanslag

22 april 2014 | 120w | Tcr | 5 |

De dag van de geschiedenis. De aanslag, de verwoesting. Ik weet hem nog goed.
De laatste minuten had ik in een auto doorgebracht. Een onbekende auto. Met een onbekende bestuurder.
Hij heette Ivan. Ik kon meerijden tot het station. Ik zei hem dat ik nog nooit in een Smart had gezeten. Dit was voor mij de primeur. Hij moest lachen, en tipte zijn sigaret af. Vrienden pestten hem er ook altijd mee.
Ivan bleek militair. We praatten wat over oorlog, daar, tijdens onze laatste seconden.
Hij zei: “Ik ben niet bang. Alleen angstig.” We reden het overvolle stationsplein op. “Dat houdt me scherp, namelijk.”
Nooit heb ik hem durven opzoeken na die dag. Ik zou me er onherroepelijk voor schamen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Tcr of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »