Een paraplu houd ik vast maar vanmiddag maakt de regen eigenlijk niks uit, het is meer uit galante overwegingen. Wind, vocht en stormschade om me heen. Er dartelt iets door de lucht tegelijk met de bladeren die me om de oren vliegen en het komt misschien wel…ik weet het niet. Herfst en donkere middagen lijken minder lang als je rechtop loopt in de wind. Ik klets teveel om genoeg naar haar te kijken maar we lachen en duwen elkaar door de storm heen. Stap je in, stap je door, ben je er klaar voor? Waar ga je heen, wil ze weten. Ik lach en ik loop al. Morgen een dijk, volgende week een duin. Wie weet een berg.
« Mijn "keukenrol"
Vaarwel Lou Reed »
« Mijn "keukenrol" Vaarwel Lou Reed »
Fictie
Wandelen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Mijn "keukenrol" Vaarwel Lou Reed »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
is: ik houd een paraplu vast niet iets mooier dan een paraplu houd ik vast
Prachtig sfeertje. Die paraplu zou ik persoonlijk houden zoals hij is.
Ik ben het minder eens met die ‘galante overwegingen’. Overwegingen kunnen voor mij niet galant zijn.
Verder moet ’teveel’ volgens mij ’te veel’ zijn.