31 Januari 2013. Poëziewedstrijd, Centrale Bibliotheek te Rotterdam. Het thema van de Poëzieweek: “Verzet je zinnen”
Voor mij zitten twee slungelige jongens van rond de twintig jaar. Ze zitten te frummelen, ik kan niet precies zien waarmee. Zodra Karel. V. wordt opgeroepen bestijgen ze met z’n tweeën het podium. Een van de twee heeft intussen een zwart masker opgezet, en ze hebben zich met handboeien aan elkaar vastgeklonken. De presentatrice is duidelijk verrast, maar reageert ad rem op de onverwachte situatie.
Gedurende de voordracht van de ‘Meester’ moet de ‘slaaf’ met de rug naar het publiek staan, zo luidt Karel’s bijzondere inleiding.
De jongens genieten duidelijk van hun verzetje.
Het gedicht…?
De gezichten van de jury zijn een voordracht waard!
@Gerda, je stuk telt 119 woorden.
Wat mooi uitkomt, want in de zin
– Een van de twee heeft intussen een zwart masker opgezet, en hebben zich met handboeien aan elkaar vastgeklonken.
ontbreekt een woord (en ze hebben zich)
@Ineke
Ik heb “ze” toegevoegd, maar nu staat het ineens op 121 w.
@Ineke. Nu in orde.
Gerda, ik was daar ook bij en vond het wel genant; was het spel of was het echt een sm relatie, waar ze mee te koop wilden lopen? De ‘knipoog’ ontbrak in ieder geval. Het gedicht is me toen volledig ontgaan en zover ik het me herinner was het niet veel bijzonders. Maar het was wel wat je noemt een voordracht.
@Jose
Dank voor je reactie.
Ik vond het ook een vreemd optreden, maar als dat hun bedoeling was kregen ze het voor elkaar: opvallen.
@Gerda Gezien
Hai Gerda, een leuk verhaal. Die laatste zin echter vind ik jammer. Je had ‘voordracht’ al gebruikt.