Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Natuur

Wolken

18 oktober 2012 | 120w | Manuela Rodriguez Morales | 6 |

Liggen in het gras. Acht jaar was ze pas. In haar mondje een strootje en rond haar hoofd een madeliefjeskrans.
Eerst een sneetje met de nagel van haar duim, dan het steeltje voorzichtig er doorheen. Ze keek omhoog, Het rook naar gras, zon en wilde bloemen. De wolken joegen op elkaar. Veranderend van vorm en richting. Dan een lieve teddybeer soms plots een boze draak. Wat zou daarachter zijn? Een wereld gelijk aan deze? Hoe groot en oneindig het heelal, net als haar hele leven. zoveel te zien in opperste verwondering. Oneindig ook het aantal levens verscholen achter de werkelijke schijn. Kon ze altijd maar zo gelukkig zijn. Genieten in het klein. Met gesloten ogen slaakte ze een diepe zucht.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Manuela Rodriguez Morales of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »