Met een pistool op mijn slaap hoor ik: “Waarom vrees je de dood?”
Angstig schommelend denk ik: Ik ben bang om beoordeeld te worden.
“Wat als niets je kan beoordelen?”
Nee … nee, dat kan niet. Iedereen moet toch uiteindelijk verantwoordelijk gehouden worden voor zijn daden?
“Wat als de dood definitief het einde is?”
Wanhopig schreeuw ik: “Het moet toch zin hebben om te leven en lief te hebben?”
Denk je werkelijk dat alles zin heeft? Dat jouw pijn ertoe doet?
Radeloos huil ik: “Anders is alles zinloos, het kan toch niet alleen maar willekeur en chaos zijn?”
Als jij gelooft dat alles betekenis heeft, waarom twijfel je dan? Haal de trekker over, dat moet dan toch ook zinvol zijn?
Deze lezer vindt het lastig om deze tekst te lezen. Teveel witruimtes ertussen, daardoor lijken het allemaal flarden te zijn. Maar dan … wellicht is dat juist ook de bedoeling van de schrijver.
Opmerking: jou moet jouw zijn.
@Ineke thx, en aangepast. Korte verantwoording van het stukje. De bedoeling was om inderdaad flarden van een schizofrene geest weer te geven. Waarbij twee identiteiten discussiëren over de zin van hun bestaan (of de afwezigheid daarvan), de één rationeel/afstandelijk en de ander door pijn overmand en op zoek naar houvast en een reden om de trekker niet over te halen.
Oké, begrepen. Maar de term “Schizofrene geest” vind ik hier dan niet correct.
@Ineke, idd, excuus, Multiple personality disorder
Ja, maar dat klinkt natuurlijk van geen kant in dit stuk.
Dat de geest verscheurd wordt, is wel duidelijk. Maar men hoeft daar niet schizofreen voor te zijn, noch hoeft men daar DIS voor te hebben.
Idd wanhoop is soms ook genoeg
Ruim genoeg.
Jou zou toch wel jouw moeten zijn. Of zit ik me daar ook blind te staren op een verkeerd woord?
Erhmm, je = jou en van jou = jouw. om de verwarring weg te nemen maak ik er je van 🙂
Je is veel minder sterk. Er is geen enkele verwarring wanneer je “jouw” schrijft, terwijl “jou” duidelijk fout is.
Wanneer ik zeg: “Dit is van jou” dan is dat correct.
Wanneer ik zeg: “Is dit jouw pijn” dan is dat correct.
Zie: http://www.onzetaal.nl/taaladvies/advies/jou-jouw
Wanneer je schrijft: “Dat jou(w) pijn er toe doet?” Dan lijk je de nadruk te willen leggen op jou(w). Wanneer je “jou” in “je” verandert, komt er geen nadruk/klemtoon te liggen op je.
En ik denk dat ertoe één woord moet zijn.
Jou alsnog in jouw veranderd en ik denk dat je gelijk hebt met ertoe. Voor de zekerheid even opgezocht en aangepast. http://www.woorden.org/woord/ertoe
Klopt, is een bijwoord. Wat je wel kunt opdelen in er en toe, maar dan staat er iets tussen.