“Bliep … bliep”, mijn ogen gaan open, even ben ik gedesoriënteerd, mijn geest zoekt naar houvast. Sarah, de computer, heeft me uit stasis gewekt. Honderd jaar is voorbij en ik heb hooggespannen verwachtingen, maar toch gun ik mezelf maar één dag. Sarah vraagt vriendelijk: “Goedemorgen John, ik heb een documentaire voorbereid, zal ik hem afspelen?” Hoopvol denk ik: Zou dit mijn tijd kunnen zijn?
Sarah heeft voor een licht ontbijt gezorgd. Met een mok thee en beschuit met kaas, bestudeer ik de samenleving anno 2856. Technologisch heeft een revolutie plaats gevonden, maar de documentaire toont vooral oorlogen, honger, hebzucht en economische slavernij, alles lijkt hetzelfde.
Twintig uur later stap ik teleurgesteld de stasismachine in terwijl ik denk: Misschien over honderd jaar.
Recente reacties