Zwijgend genoten ze van het eten en elkaar.
Na een turbulent familieweekend waren ze zo blij om weer samen thuis te zijn. Die heerlijke rust en harmonie in hun relatie was iets waar sommigen met jaloezie en onbegrip naar keken.
Natuurlijk gunden ze iedereen hun carrière, wensen en dromen, al begrepen ze niet altijd waarom dat zoveel strijd moest opleveren. Zelf waren ze met zo weinig tevreden. Zolang ze redelijk gezond en samen waren, was iedere dag een zegen.
“Wat hebben we het toch goed, hè meisje?”
“Nou en of. Ik zit te genieten. Wil je nog een toetje, schat?”


tevredenheid, waar zie je het nog?
tevredenheid, omfloerst met rust. En acceptatie. Dat te vinden….mooi!